Ανατομία ενός τέλειου Split Jerk

0
922

Γράφει η Σταυρούλα Μόσχου(Αθλήτρια Master Division)

Το Split Jerk είναι μια ολυμπιακή άρση που είναι εντυπωσιακή όσο και δύσκολη να εκτελεστεί τεχνικά σωστά. Παρακάτω είναι η προσπάθεια του προπονητή μου Παναγιώτη Γαρουφαλή στα 115 κιλά .

Το Split Jerk είναι μια κίνηση που πολλοί αθλητές δυσκολεύονται αλλά είναι η καλύτερη επιλογή για τους αθλητές όταν τα κιλά αρχίζουν τα βαραίνουν αρκετά. Το να κατανοήσουμε τη σωστή τεχνική και τη κίνηση των ποδιών είναι σημαντικό ειδικά όταν επιχειρούμε μια μέγιστη ή ένα καλό χρόνο. Τα συνηθέστερα λάθη που κάνουμε είναι στη κίνηση των ποδιών, στη βύθιση, στην μη πτώση του κορμού προς τα κάτω, καθώς και στο μικρό άνοιγμα των ποδιών. Επειδή τα παραπάνω τα έχω κάνει όλα, άλλα τα διόρθωσα, άλλα όχι και άλλα ενώ τα έχω διορθώσει τα ξανά κάνω ανάλογα τα φεγγάρια, θα ήθελα να γράψω περισσότερα για αυτή τη κίνηση.

Ας ξεκινήσουμε από το ευκολότερο, αλλά σημαντικότερο λάθος που κάνουμε οι περισσότεροι: η πτώση. Το συχνότερο λάθος είναι η μη πτώση. Εννοώ δηλαδή με αυτό ότι αντί να πέφτουμε προς τα κάτω από τη μπάρα, οδηγούμε τη μπάρα πάνω με τα χέρια κάνοντας παράλληλα μια προβολή. Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι η μπάρα ανασηκώνεται λίγο και πέφτουμε προς τα κάτω για να την υποδεχτούμε. Συχνά στο σημείο αυτό οι αθλητές δεν έχουν το βάρος στη φτέρνα με συνέπεια η μπάρα να φεύγει μπροστά. Μου πήρε καιρό να το φτιάξω αυτό κ συχνά επανέρχεται ως λάθος. Για να το διορθώσω έκανα άπειρες επαναλήψεις με 15ρα μπάρα δίνοντας έμφαση στο να κατανοήσω ότι πέφτω. Μια εξαιρετική συμβουλή του προπονητή Γαρουφαλη είναι να σκέφτομαι να πέσω κάτω από τη μπάρα πιέζοντας τα κιλά προς τα πάνω κ αυτό μου έκανε τη  διαφορά.

Το επόμενο λάθος που κάνουν πολλοί αθλητές είναι ότι κάνουν λάθος στη κίνηση των ποδιών . Πρακτικά αυτά τα δυο τα κατανόησα παρέα και όταν το κάνω λάθος πάλι παρέα λάθος τα κάνω. Το παρακάτω είναι ένα διάγραμμα για το πως θα πρέπει να γίνεται η κίνηση. Το μπροστινό πόδι υποστηρίζει το βάρος, με το πέλμα και το γόνατο σε μια κατακόρυφη. Το πίσω τώρα πόδι, που είναι και αυτό που ανοίγει περισσότερο, δρα στηρικτικά. Το γόνατο είναι για το σκοπό αυτό λυγισμένο λίγο πιο πίσω από τη κατακόρυφη που ορίζει η λεκάνη και φυσικά το πόδι στέκεται στις μύτες και δε πατάει η φτέρνα . Η μύτη του μπροστινού ποδιού κοιτάζει ευθεία μπροστά ενώ έξτρα προσοχή χρειάζεται ώστε το πίσω γόνατο να μη κάνει στροφή προς τα μέσα . Φυσικά όλα τα παραπάνω πρέπει να είναι συγχρονισμένα. Πέφτεις προς τα κάτω,πιέζεις τα κιλά προς τα πάνω και ανοίγεις σωστά τα πόδια. Το λες και εγκεφαλικό κάψιμο όλο αυτό.

Τώρα υπάρχει και ένα άλλο ερώτημα. Πόσο κάτω πέφτεις; Έχω ακούσει ότι είναι τόσο λάθος να κάνεις υπερβολικό άνοιγμα όσο το να το κάνεις το υπερβολικό άνοιγμα στο πλάι  στο επολε και στο αρασέ. Πως το δουλεύεις αυτό; Το Invictus προτείνει να κάνουμε tall jerks.

Το επόμενο στη σειρά και αυτό που έχει μείνει να δουλέψω είναι να φέρνω το θώρακα προς τα εμπρός, κάτω από τη μπάρα και πάνω από το μπροστινό πόδι και να μη μένω πίσω. Είναι το υποσυνείδητο εμένα που φοβάται ότι θα έρθει η μπάρα στο κεφάλι. Και όμως αν πέσω δυναμικά προς τα κάτω, πιέζοντας τα κιλά προς τα πάνω και νοιώσω αυτή την έλλειψη βάρους της μπάρας είναι σίγουρο ότι θα πρέπει να βρεθώ στη σωστή θέση. Διαφορετικά σημαίνει ότι καθοδηγώ με τα χέρια μένοντας πίσω από τη  κατακόρυφη της μπάρας. Σε επόμενο άρθρο θα σας γράψω τα νέα tip του Γαρουφαλη στη προσπάθεια να με διορθώσει, όταν και εγώ τα κατανοήσω ώστε να μπορώ και να τα μεταφέρω. Βρήκα ένα drill του Invictus για να βοηθηθεί οποίος έχει το ίδιο θέμα με εμένα. Τα jerk balance.

Μη μασάτε . Οι αρσιβαρίστες κάνουν μια ζωή ολόκληρη τις 3 κινήσεις  Clean, Split Jerk, Snatch και καθημερινά ακόμη και οι Ολυμπιονίκες διορθώνουν λάθη. Πόσο μάλλον εμείς που είμαστε ασκούμενοι σε ένα υπέροχο σπορ που έχει μερικές δεκάδες ακόμη ασκήσεις να δουλέψουμε.

Be unstoppable,

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

Please enter your comment!
Please enter your name here

19 − 2 =